La vida es plena de sorpreses, i quan menys t'ho esperes descobreixes que tot allò que et fermava en una posició fixa ha desaperagut, ja no existeix. El més increible es que segurament no te n'adones, pot ser tens una intuició o un somriure als llavis que no saps identificar molt bé d'on ha sortit... La questió es que enfrontes una novetat d'una forma totalment nova, i et deixes endur sense cap tipus de por a una nova etapa de la teva vida.
Aquesta nova situació et fa evolucionar cap a una part de tu mateix que desconeixes, d'una forma tan natural que és difícil de creure, adquireixes una confiança que pensaves no tenir, els complexos ja no ho son tant, i tampoc són excusa, a poc a poc descobreixes que el teu cor no es de gel i que ets capaç d'estimar sense condicions...
I quina es la següent passa.... Aconseguir posar paraules als sentiments, perquè sovint són els fets i les mirades els que parlen, però allò que aconsegueix que la nostra confiança en allò que sentim sigui plena, es aconseguir anomerar-ho....
No hay comentarios.:
Publicar un comentario